جمعه بیست و ششم بهمن 1386

در آزمون دکترای دانشگاه علامه چه گذشت؟!؟!؟!؟!

در روز چهارشنبه، يعني يك روز پيش از امتحان ورودي دكتراي دانشگاه علامه طباطبايي كه روز توزيع كارت ورود به جلسه بود، براي دريافت كارت مراجعه كردم و به‌رغم اين‌كه در نام‌نويسي هيچ‌گونه نقص مدركي نداشتم، كارت من صادر نشده بود. گفتند كه تا فردا كارتتان صادر مي‌شود و فردا صبح پيش از جلسه توزيع مي‌شود.

اول تعجب كردم، اما بعد كه ديدم تعداد زيادي از دانشجوياني كه آنجا حضور داشتند نيز اين مشكل را دارند، خيالم كمي راحت شد و به منزل برگشتم. صبح روز بعد ساعت 7.5 صبح در دانشگاه علامه طباطبايي حاضر شدم. سيل جمعيت براي گرفتن كارت‌هاي ورود به جلسه هجوم آورده بودند. آنچه از همه جالبتر بود، بي‌نظمي هرچه تمامتر در توزيع كارت‌ها بود، به گونه‌اي كه حتي مشخص نبود كه كارت‌هاي مربوط به هر امتحان در چه محلي توزيع مي‌شود. با تلاش فراوان اتاق مربوطه را پيدا كردم، اما گفتند كه كارت شما هنوز صادر نشده است و به اتاق ... و آقاي ... مراجعه كنيد. اول خيلي ناراحت شدم، اما وقتي كه به آنجا مراجعه كردم با صفي متشكل از بيش از دويست نفر روبه‌رو شدم كه همه آنها مثل من كارت نداشتند. همگي افرادي بودند كه مداركشان كامل بود، ولي كارتي در كار نبود. ساعت 8 بود و قرار بود كه امتحان ساعت 8.5 برگزار شود. استرس پيش از امتحان، به همراه سرماي شديد صبحگاهي، با بي‌مسئوليتي دست‌اندركاران امتحان همراه شده بود. معطلي تا ساعت 8.5 ادامه داشت و كسي پاسخگو نبود. تنها يكي دو نفر در داخل اتاق نشسته بودند و توجهي به مشكلات دانشجويان نداشتند.

سرانجام تا ساعت يك ربع به 9 كارت من صادر شد، اما نمي‌دانم كه بر سر تعداد زيادي از افراد ديگر كه در صف بودند چه آمد! بعدا متوجه شدم كه آنها را بدون كارت، ابتدا به داخل نمازخانه دانشگاه بردند كه امتحان بدهند، اما بعد كه متوجه شدند به خاطر متفاوت بودن رشته‌هاي امتحاني آنها اين امكان وجود ندارد، به سالن‌هاي امتحاني مربوطه منتقل كردند. خودتان تصور كنيد كه امتحان دكتراي يك دانشگاه پس از يك ساعت و نيم تأخير و با اين همه استرس چه خواهد بود.
متاسفانه، موضوع به اينجا هم محدود نمي‌شد. به‌رغم هواي بسيار سرد صبحگاهي و در كنار تأكيدي كه بر حضور دانشجويان يك ساعت پيش از شروع امتحان يعني ساعت 7.5 شده بود، درب‌هاي سالن‌هاي امتحان كمتر از 10 دقيقه مانده به شروع امتحان باز شد. در هنگام ورود، ابتدا گفتند كه همه كيف و موبايل خود را تحويل دهيد، بعد كه متوجه شدند تحويل گرفتن اين همه وسيله از اين همه داوطلب امكان‌پذير نيست، كوتاه آمدند.
در كنار همه اين مشكلات، حتي يك كلمه عذرخواهي نيز از داوطلبان نشد!

شايد چنين مشكلاتي در كشور عجيب نباشد، اما گفتن و نقد كردن آن تنها راهي ا‌ست كه از دست ما برمي‌آيد؛ باشد كه اندكي كارساز باشد!

نوشته شده توسط حسنا.غ در 14:19 | | لينک به اين مطلب