دوشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1386
مبارزه با مانکن های خیابانی
نوعی مانکن که در حین نمایش لباس اش سرکار و خرید هم می رود. این نوع مانکن نه تنها پول نمی گیرد، بلکه جریمه هم می شود. نوع ثابت آن در داخل مغازه حضور دارد و نوع متحرک آن معمولا در خیابان یا خانه همسایه دیده می شود. کاربرد در جمله: « دو تا مانکن رنگی داشتن توی خیابون می رفتن، گرفتن شون، شدن دو تا عروسک دارا و سارا»
روش های تبدیل یک زن به یک مانکن خیابانی: پوشیدن مانتوی کمی کوتاه تر از حد معمول، پوشیدن پیراهن کمی نازک تر از حد معمول، پوشیدن روسری کمی کوچک تر از حد معمول، پوشیدن شلوار کمی تنگ تر از حد معمول یا چاق شدن بیش از حد قانونی، استفاده از لوازم آرایش بدون قصد رفتن به میهمانی.
روش های تبدیل مانکن خیابانی به خواهر خوب یک روزه: کمی اخم، یک ساعت در خیابان نصیحت می کنیم، بازداشت به مدت یک روز، استفاده از دستمال کاغذی، تلاش برای تغییر شکل بینی و اندازه چشم، دراز کردن هرچیز کوتاه و کوتاه کردن هر چیز دراز.
در دوره هخامنشیان به آنان « مانکان» ( زن طولانی و زیباروی، الواح سنگی تخت جمشید) و در دوره اشکانیان به آنان « مان اشک» ( زن برگزیده و کلاس بالا) و در دوره غزنویان به آنان« مان قیز» ( دختر قرتی عوضی خجالت نمی کشی این چه وضعیه اومدی بیرون؟) می گفتند. در دوره آل بویه به آنان « مان بویان»( زنانی که بوی مشک می دادند و وسمه می کردند گفته شده) در لغه العرب به آنها « نسوان الثابت» ( یعنی زنی که در طول رفتن شتر به بیایان و بازگشت از آن جلوی چادر می ایستاد، لغه العرب گفته شده است.)
در تاریخ بیهقی آمده است: « تا خواست با مانکن به غزا شود، پس کمر و کلاه دو شاخ و کوس و علامت و پنج پیل و آنچه فراخور این باشد از آلت دیگر بتمامی، و کدخدای را ساخت زر و شمشیر حمایل و خلعت بپوشید. و کارها راست کردند چون مانکن ها بدیدند.»( تاریخ بیهقی، ذکر احوال کرمان) و در تذکره الاولیاء آمده است:« از شیخنا نقل است که به سی روز سنگ همی خورد و نان به سگ همی داد، تا شیطان در صورت مانکنی خیابانی از غیب بروی ظاهر شد و گفت: بر من داخل شو، چنان که خدای تو را وعده داد، شیخنا بگفت: no way، عمرا»
شاعر درباره مانکن چنین سروده است
دوبیتی
ای آنکه مانکنی و براندازی
یا موی خویش پشت سراندازی
رفت آنک رفت، آمد اینک آمد
با روی خوش حیله چه می سازی؟
روش های تبدیل یک زن به یک مانکن خیابانی: پوشیدن مانتوی کمی کوتاه تر از حد معمول، پوشیدن پیراهن کمی نازک تر از حد معمول، پوشیدن روسری کمی کوچک تر از حد معمول، پوشیدن شلوار کمی تنگ تر از حد معمول یا چاق شدن بیش از حد قانونی، استفاده از لوازم آرایش بدون قصد رفتن به میهمانی.
روش های تبدیل مانکن خیابانی به خواهر خوب یک روزه: کمی اخم، یک ساعت در خیابان نصیحت می کنیم، بازداشت به مدت یک روز، استفاده از دستمال کاغذی، تلاش برای تغییر شکل بینی و اندازه چشم، دراز کردن هرچیز کوتاه و کوتاه کردن هر چیز دراز.
در دوره هخامنشیان به آنان « مانکان» ( زن طولانی و زیباروی، الواح سنگی تخت جمشید) و در دوره اشکانیان به آنان « مان اشک» ( زن برگزیده و کلاس بالا) و در دوره غزنویان به آنان« مان قیز» ( دختر قرتی عوضی خجالت نمی کشی این چه وضعیه اومدی بیرون؟) می گفتند. در دوره آل بویه به آنان « مان بویان»( زنانی که بوی مشک می دادند و وسمه می کردند گفته شده) در لغه العرب به آنها « نسوان الثابت» ( یعنی زنی که در طول رفتن شتر به بیایان و بازگشت از آن جلوی چادر می ایستاد، لغه العرب گفته شده است.)
در تاریخ بیهقی آمده است: « تا خواست با مانکن به غزا شود، پس کمر و کلاه دو شاخ و کوس و علامت و پنج پیل و آنچه فراخور این باشد از آلت دیگر بتمامی، و کدخدای را ساخت زر و شمشیر حمایل و خلعت بپوشید. و کارها راست کردند چون مانکن ها بدیدند.»( تاریخ بیهقی، ذکر احوال کرمان) و در تذکره الاولیاء آمده است:« از شیخنا نقل است که به سی روز سنگ همی خورد و نان به سگ همی داد، تا شیطان در صورت مانکنی خیابانی از غیب بروی ظاهر شد و گفت: بر من داخل شو، چنان که خدای تو را وعده داد، شیخنا بگفت: no way، عمرا»
شاعر درباره مانکن چنین سروده است
دوبیتی
ای آنکه مانکنی و براندازی
یا موی خویش پشت سراندازی
رفت آنک رفت، آمد اینک آمد
با روی خوش حیله چه می سازی؟
(این مطلب دزدی است)خیلی شرمندم![]()
نوشته شده توسط محمد سجاد.ت در 22:2 | | لينک به اين مطلب


